[متن ادبی , ]

تا حالا مال خودت بوده ای.....

نمی‌دانم‌ تا حالا به‌ این‌ فكر كرده‌ای‌ كه‌ چه‌ كاری‌ برای‌ خودت‌ كرده‌ای‌؟ چه‌قدر به‌ فكر خودت‌ بوده‌ای‌؟ چه‌قدر برای‌ خودت‌ دل‌ سوزانده‌ای‌؟ به‌ قول‌ معروف‌ چه‌ گلی‌ به‌ سر خودت‌ زده‌ای‌؟ اصلاً شده‌ كه‌ با خودت‌ خلوت‌ كنی‌ و توی‌ خلوت‌ خودت‌، با خودت‌ درد دل‌ كنی؟

 اصلاً شده‌ كه‌ به‌ خودت‌ قول‌ بدهی‌ كه‌ فلان‌ كار را برای‌ خودم‌ انجام‌ می‌دهم‌، اما بعد زیرش‌ بزنی‌ و عین‌ خیالت‌ هم‌ نباشد؟ اصلاً برایت‌ مهم‌ است‌ كه‌ چه‌ بلایی‌ سرت‌ بیاید؟ برایت‌ مهم‌ است‌ كه‌ به‌ خودت‌ راست‌ بگویی‌؟ برایت‌ مهم‌ است‌ كه‌ مثل‌ خودت‌ بزرگ‌ شوی‌، مثل‌ خودت‌ نفس‌ بكشی‌، حتی‌ مثل‌ خودت‌ زندگی‌ كنی‌؟

 این‌ را شنیدی‌ كه‌ می‌گویند، بدترین‌ چیز این‌ است‌ كه‌ آدم‌ به‌ خودش‌ دروغ‌ بگوید. بدترین‌ چیز این‌ است‌ كه‌ آدم‌ سر خودش‌ كلاه‌ بگذارد. بدترین‌ چیز این‌ است‌ كه‌ آدم‌ بزرگ‌ شدن‌ دیگران‌ را ببیند، اما بزرگ‌ شدن‌ خودش‌ را فراموش‌ كند. بدترین‌ چیز این‌ است‌ كه‌ آدم‌ با خودش‌ صاف‌ و رو راست‌ نباشد و به‌ قول‌ و قرارهایی‌ كه‌ با خودش‌ گذاشته‌ وفادار نباشد.  بد نیست‌ كه‌ كمی‌ هم‌ به‌ فكر خودت‌ باشی‌ و روزی‌ ده‌ دقیقه‌ هم‌ به‌ خودت‌ اختصاص‌ بدهی‌. ده‌ دقیقه‌ای‌ كه‌ فقط‌ و فقط‌ مال‌ خودت‌ است‌. ده‌ دقیقه‌ای‌ كه‌ فقط‌ باید به‌ خودت‌ فكر كنی‌. به‌ چیزهایی‌ كه‌ دوست‌ داری‌. به‌ چیزهایی‌ كه‌ برایت‌ مهم‌ هستند.

 به‌ چیزهایی‌ كه‌ در عین‌ تكراری‌ بودن‌، قشنگ‌ و دوست‌ داشتنی‌ هستند. این‌ حق‌ تو است‌. این‌ حق‌ تو است‌ كه‌ توی‌ زندگی‌ات‌ نقش‌ داشته‌ باشی‌. این‌ حق‌ تو است‌ كه‌ مال‌ خودت‌ باشی‌. این‌ حق‌ تو است‌ كه‌ این‌ احساس‌ را تجربه‌ كنی‌. احساس‌ جدیدی‌ كه‌ تو را از دنیای‌ تكرارها جدا می‌كند. احساس‌ جدیدی‌ كه‌ باعث‌ می‌شود با خودت‌ روراست‌ باشی‌. احساس‌ جدیدی‌ كه‌ باعث‌ می‌شود درست‌ فكر كنی‌، درست‌ تصمیم‌ بگیری‌ و به‌ مفید بودن‌ فكر كنی‌. 

لینک ثابت || نطرات [--]

[General , ]

 ...در راه است.

 خورشید رنگ همان روزها شده

سایه ها همان رنگ

 رنگ خودم در آینه همان رنگ...

همه مثل همان روزهای سال گذشته است

 با این تفاوت که حالا می دانم

 قرار است در چند روز دیگرم-  از سال پیش - 

چه پیش بیاید

سعی می کنم نترسم

 اما نمی توانم با بعضی ترس ها بجنگم

 و نمی توانم همیشه همان آدم قوی و شجاع باشم

 گاهی زندگی آدم را خم می کند

مجبوری تحمل کنی

و حتی مجبوری ترسیدن تا آخرین سلول ات را تاب آوری

من از این روزها فرار می کنم

 و از روزهایی که در راه است

 و از ماهی که روز تولدم در آن است

 و روزهای تولد دیگرم

و روز آخرین وحشتم از زندگی

 و روزی که

آرزو می کنم هزار بار بمیرم و دیگر نباشم

 و روزی که

 می فهمم مردن همیشه ترس انگیز نیست

 و روزی که

می فهمم مرگ همیشه بدترین اتفاق نیست

 و روزی که فهمیدم  مردن،

 معنی نجات می دهد؛ معنی معجزه

شاید برای خیلی ها

پیش آمده باشد که

به خدا التماس کرده باشند برای زنده ماندن

 و کم پیش آمده

کسی التماس کند برای مردن  

التماس برای مردن وقتی نمی دانی

سرنوشت ات به کدام حادثه ی سیاه ختم می شود

من از این روزها فرار می کنم

 و این روزها دنبالم می کنند

 از گوشه و کنار به زندگی ام سرک می کشند

 مرا می برند

 هنوز نمی دانم کجا

 و نمی گذارند آسوده زندگی کنم

 یا دست کم آسوده بمیرم

لینک ثابت || نطرات [--]

[فلسفی , ]

لینک ثابت || نطرات [--]

[شعر , ]

لینک ثابت || نطرات [--]

[General , ]

السلام علیك یا ابا عبدالله الحسین

در حسینیه دلمان، مرغهای محبت سینه میزنند و اشكهای یتیم در ‌‌

خرابه چشم بی قراری می كنند.

سینه ما تكیه ای قدیمی است، سیاهپوش با كتیبه های درد و داغ

، كه درب آن با كلید « یا حسین » باز می شود و زمین آن با اشك

مژگان ، آب و جار و می شود .

ما دلهای شكسته خود را وقٿ اباعبدالله كرده ایم و اشك خود را نذر

كربلا، واین « وقٿنامه » به امضای حسین(ع) رسیده است.

نوشته شده توسط < مارال >
پنجشنبه 20 بهمن 1384
06:02 ق.ظ

لینک ثابت || نطرات [--]

[شعر , ]

لینک ثابت || نطرات [--]

[General , ]

زمان ;

  بس کند می گذرد برای آنان که در انتظارند 


            بس تند می گذرد برای آنان که می ترسـند 
 

                       
                         بس طولانی ست برای آنان که در  اندوهند

         وبس کوتاه است برای آنان که سر خوشند

                                                             
                                                        
                                                  اما ابدی سـت برای آنان  که عاشـــــــــقند 

لینک ثابت || نطرات [--]

[فلسفی , ]

لینک ثابت || نطرات [--]

[General , ]

در سوگ علمدار عشق و وفا...

آنچه در سوگ تو ای پاک تر از پاک ، گذشت

نتوان گفت که هر لحظه چه غمناک  گذشت

لینک ثابت || نطرات [--]

[خاطره , ]

روز دلخواه..........

همیشه وقتی تصمیم به عمل گرفتی عمل كن. فراموش نكن كه هر لحظه معجزه خود را دارد دنیای آدما ما دنیای عادتهاست . به هر روز خودت نگاه كن. چی میبینی؟

دیگه بسه. خسته نشدیم از این همه تكرار؟ از این همه عادت؟ چرا نباید تمومش كنیم و اعتقاد داشته باشیم كه امروز یه روز دیگست.

چرا نمی‌تونیم هر كاری كه دلمون می‌خواند بكنیم. مگه چی میشه؟ چرا نمی‌شه یه روز واسه خود خودمون، واسه دلمون ، واسه احساسمون و واسه خیلی چیزای دیگه باشه و توی اون روز هر كاری كه دلمون می‌خواسته و مثل یه عقده برای مدتها سردلمون مونده انجام بدیم؟

حالا بیا فكر كنیم امروز همون روزه و ما مجازیم كارهای دلخواهمون رو انجام بدیم...

امروز روزی برای انجام كارهای نامعقول!!! مثلا می‌تونیم موقع رفتن سركار تو خیابون برقصیم یا یه آواز قدیمی رو با صدای تقریبا بلند زمزمه كنیم، می‌تونیم مستقیم تو چشای یه عایر نگاه كنیم و براش از عشق بگیم از زندگی از محبت، می‌تونیم یه پیشنهاد احمقانه بدی، میتونیم برا یه روزم كه شده بریم به گرونترین رستوران شهر بریم و گرونترین غذا رو سفارش بدی، یا بریم تو یه پارك شلوغ و جلوی اون همه چشم حیرتزده سوار یه تاب قرمز بشیم و از یكی بخوایم هولمون بده، می‌تونیم به اون كسی كه قسم خوردیم دیگه باهاش حرف نمی‌زنیم تلفن كنیم و از احوالش جویا بشیم . اصلا بیا امروز جلو آیینه برا خودمون شكلك دربیاریم. بیا تا میرسیم خونه اولین كسی رو كه درو برامون دررو  باز میكنه محكم ببوسیم ، بیا با یه دسته گل بریم خونه بدون اینكه هیچ مناسبت وجود داشته باشه. امروز به اسمون دقیق نگاه كن، به صورت آدما...به طرز آرایش موهاشون... لباساشون ... اصلا به تمام شهر خیره شو، بیا و امشب قبل از خواب كنار تخت زانو بزن و مثل خارجیا دعا كن، بیا و امشب تمام ظرفای خونه رو تو بشور، بیا با نوترین لباسی كه خریدیم ببریم تو چاله آب، بیا امروز با تمام اشیا حرف بزنیم وو ....

وای خدا جون چقدر كار میشه كرد یه عالمه كار اونهم كار غیر عادی. ما اگه ازم بپرسن تو دوست داری چكار كنی، میگم اولین كاری كه میكنم اینه كه هر چی بادكنك تو مغازه های اطراف محله هستن میخرم و دونه دونه رو باد می كنم و بعد... با این كه خیلی بادكنك دوست دارم و بادكنكام رو با دنیا هم عوض نمی كنم ف میرم یه جای خوب، پیش یه عالمه بچه كه چشماشون به در خشك شده و تنها آرزشون داشتن یه بادكنكه و توجشن شایدشون شركت می‌كنیم. و یه چیز دیكه خیلی دوست دارم اینه كه ، تك و تنها برم توی یه دشت دراندشت بدوم و جست و خیز كنان به این طرف و اون طرف بپرم و خودم رو توی اون دشت كه حتما زیبا هم هست گم كنم.

با اینكه ساعتها رو شاید روزها بنشینم و برم تو فكر و هر موقع خودم خواستم بخورم و بخوابم و ...

لینک ثابت || نطرات [--]

[General , ]

دل ابری...

آسمان دلت ابری  است،چرایش را  خودت هم  نمی دانیُ حس  می کنی

آرامشی  را که  نداشته ای !
 
از دست داده ایُ به سراغ  حافظ می روی شاید کلامی آرامش بخش:

باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است  شمشاد خانه پرور ما از که کمتر است

نتیجه :  گاهی دلت می گیرد،بی دلیل ! دلت برای خودت تنگ می‌شود

گاهی زلزله ای با  یشتربالا خیلی بالا ...گاهی بالاترازحدتوانم ـ وجود

وروحم را می لزراند و چقدر وحشتناك است وقتی می بینم هیچ چیز سر

جای خود نیست.

بغض ...بهت ...ناباوری ...سكوت...تفكر ...تناقض پس لرزه !!!

باید بروم !

مثل كرم ابریشم دور خود پیله ای بتنم...

تنها باشم

به امید پروانه شدن...خدایا !

چه نرم بربال فرشتگانت مرا به «اوج» می خوانی

درست لحظه ای كه ازشوق رسیدن به اوج

زبانم حتی از ثنای تو نیز بازمی ماند

فرمان می دهی كه بازم گردانند به زمین 

 ومن رها می شوم

بین آسمان وزمین معلق ومستآصل

وهمان لحظه كه ازوحشت برخورد بازمین

صدایت می زنم وازتو كمك می خواهم

همان لحظه كه ازترس چشمانم را می بندم

حس می كنم دستی مهربان وقدرتمند

دوباره مرا می گیرد

و بالا می برد

خدایا به خاطرتمام داده ها و نداده هایت شكرگذارم

چرا كه یكی نعمت است و دیگری حكمت

خدایا كوتاهی هایم را ببخش وبه اندازه توانم سختی ام بده

ویا توانم را بیشتركن تا زانوانم خم نشوند

لینک ثابت || نطرات [--]

[خاطره , ]

آرزو........

آفتاب آن سر دیوار لب پنجره  نشسته  بود .پیچک ساقه ی ترد و نازکش را به دیوار تکیه داده بود.آهسته قد می کشید و سینه خیز جلو می رفت .از وقتی او را توی زاویه‌ی کم نور و نموراتاق آورده بودند یک آرزو بیشتر نداشت این که به پنجره به آفتاب  برسدخدا می دانست چند شب و روز طول می کشید به نظرش طولانی ترین مسیر زندگی اش را بایدپشت سرمی گذاشت هر بار که  برگ  تازه ای  روی  ساقه اش  جوانه می زد امید بیشتری  دروجودش رخنه می کرد.از زمستان قبل تا  تابستانی که پیش رو داشت راه درازی را آمده بود حالا تا پنجره فقط چند روزفاصله داشت این روزها آفتاب گاهی تا وسط اتاق تا کمر دیوارها می آمد اماهمین که چشمش به او می افتادپا پس می کشید انگار می خواست بگوید :همان جا بمان تو تحمل گرما و روشنایی مرا نداری . ولی پیچک کارش از این حرفها گذشته بود از سرما وتاریکی از این که یک روز چشم باز کند و ببیند  گلدان کوچکش خانه ی  کرمهاشده می ترسید. فکر می کرد زندگی  در تاریکی توی آن گلدان تنگ بی ارزش است چه قدر شیرین است لحظه ای که از پنجره سرک می کشد دست هایش را به آفتاب می دهد و ازآن بالا تاب می خورد.نیمروز بود آفتاب داغ پنجره باز پیچک دستش را به آفتاب داد از پنجره آویزان شد شروع کرد به تاب خوردن اگر چه حق با آفتاب بود اما پیچک دیگر آرزویی نداشت.

لینک ثابت || نطرات [--]

نوشته های قبلی...

صفحات وبلاگ...

درباره وبلاگ

your browsers no support

موضوعات

آرشیو

لینکستان

کاش میشد اشک را تهدید کرد

موسیقی

لینکدونی

جستجو

خبرنامه

آمار وبلاگ

بازدید های امروز :
بازدید های دیروز :
كل مطالب :
كل نظرها :
كل بازدید ها :
افراد آنلاین : [Online]
ایحاد صفحه : -

All Powered By :
MihanBlog.com